30-06-10

Duitse Bondsdag kiest heden een nieuwe president voor de Bondsrepubliek

 

De datum 30 juni 2010 zou — in elk geval theoretisch gezien — negatief kunnen uitpakken voor de huidige coalitie van CDU en FDP in Berlijn. Hoewel het niet zeker is dat de alternatieve kandidaat  voor het presidentschap, Joachim Gauk, een grote bedreiging zal blijken (te zijn geweest) voor de wenskandidaat van de zittende regering: Christian Wulf, is de spanning nu toch groter dan men aanvankelijk had kunnen bevroeden, en dat komt doordat grote delen van de Duitse media — inclusief het dagblad Die Welt en andere uitgaven van de nog altjd dubieuze Springer-Presse zich vanaf het begin en met grote nadruk hebben uitgesproken vóór Joachim Gauk.

De politieke groepering Die Linke — voor een groot deel bestaande uit lieden die ooit lid waren van de staatspartij in de DDR — is met een eigen kandidaat in de politieke arena gekomen: de thans 74-jarige, sociologe en voormalige (ARD-)journaliste, Luc Jochimsen (Lucrezia Schleussinger) — wel wetend dat die geen schijn van kans zal maken op benoeming in de functie die ter discussie staat. De leiding van Die Linke heeft echter grote bezwaren — of die werkelijk volkomen onoverkomelijk zullen zijn, zal moeten blijken als de stemmen staken tussen de beide eerder genoemde kandidaten en stemgerechtigden binnen Die Linke de doorslag kunnen geven — jegens hun vroeger DDR-landgenoot Joachim Gauk, die na de samenvoeging van Duitsland Oost en Duitsland West de zogeheten Gauk-Behörde zou gaan leiden ter registratie en voorbereiding van eventuele vervolging van al dan niet intens kwalijke kwesties en personen ten tijde van de beide Duitslanden en bepaalde vormen van onrecht in de DDR ten hemel schreiend waren.

Richard von Weiszäcker
Op de dag dat in de loop van de middag bekend is geworden wie de nieuwe president van de Bondsrepubliek Duitsland is geworden, presenteert de regionale Duitse televisiezender NDR (Nord Deutscher Rundfunk) een anderhalf uur durend filmportret uit van Richard von Weiszäcker (geboren 1920), die van 1984 tot 1994 (de zesde) Bondspresident van (West-)Duitsland was. Hij heeft zich in die functie allerwegen — ook bij de andere partijen dan de zijne — respect weten te verschaffen. Nog altijd wordt hij gezien als de Bondspresident. Dat is terug te vinden in de titel van de documentaire die tussen 21:00 uur en 22:30 uur zal worden 
vertoond: Richard von Weiszäcker — Für immer Präsident.
____________

Afbeeldingen

1. Luc Jochimsen tijdens een rede in de Bundestag.
2. Richard von Weiszäcker, beroepspoliticus van de CDU en tien jaar (twee ambtstermijnen) Bondspresident.

 

08:26 Gepost door Heinz Wallisch in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-06-10

De grootvorst der Nederlandse letteren wordt opnieuw geëerd, thans met een half jaar durende expositie in Antwerpen

 

Tentoonstelling in Antwerpen

Vrijdag 4 juni moeten de liefhebbers van Willem Elsschot (1892-1960) [1] — en of dat nou is vanwege diens geniale letteren of omdat men diens leven zo fascinerend vindt, maakt niet uit, want hij is en blijft een uitermate boeiende figuur, voor de ene categorie doordat men hem nog hoger aanslaat dan de Grote Vier [2] van de Nederlandstalige letteren, voor de andere groepering vanwege zijn persoonlijkheid en literaire inventiviteit — beslist luisteren naar Neerlands Radio 5 waar het programma OBA live van de Humanistische Omroep zal worden uitgezonden van 19:02 uur tot21:02 uur.

OBA live wordt aangekondigd als geëngageerde talkshow over kunst, cultuur, en maatschappij, gepresenteerd door Theodor Holman. In die twee uur worden drie thema's behandeld, en het eerste daarvan is een gesprek met Wieneke 't Hoen, conservatrice van de expositie Dicht bij Elsschot, die tussen 30 mei en het einde van dit jaar wordt gehouden in de geboortestad van Willem Elsschot: Antwerpen. 
Wieneke 't Hoen schreef het boek, behorende bij deze expositie ter gelegenheid van de vijftigste sterfdag van de auteur. Daarin is tot dusverre ongepubliceerd materiaal opgenomen.

Meer info is te vinden op: www.destadvanelsschot.be

__________

[1] Willem Elsschot is een pseudoniem van Alphonsus Josephus de Ridder.

[2] De grote Vier der Nederlandstalige letteren zijn in veler optiek: Simon Vestdijk (1898-1971), Gerard Reve (1923-2006), Hugo Claus (1929-2008) en Harry Mulisch (geboren 1927).

Begrijpelijkerwijs is er een groepering, die schrijvers als Elsschot en Jan Hendrik Frederik Grönloh (Nescio 1882-1961)  nog hoger waarderen dan de Grote Vier.

 

16-03-10

Rembrandt-boek van Jozef Israëls voorzien van veertig plakplaatjes

Ongeveer een eeuw oud
Omstreeks 1910 is het boek Rembrandt — Masterpieces  colour met als auteursnaam op de titelpagina Josef Israels (1824-1911) [1] — illustrated with eight reproductions in colour — in een samenwerkingsverband van twee Engelstalige uitgevers gerealiseerd: T.C & E.C. Jack te Londen en Frederick A. Stokes Co., New York.
De uitgave daarvan die zich sedert anderhalf decennium in mijn huisbibliotheek bevindt, wijkt enigszins af van de beschrijvingen die ik langs elektronische weg bij een instantie voor informatie over antiquarische boeken heb kunnen vinden. Daar bleek ook dat er meerdere vertalingen zijn verschenen, die alle, naar ik aanneem op de Nederlandse editie zijn gebaseerd. Mijn versie vermeldt geen gegevens omtrent de oorsprong en degene die ervoor heeft gezorgd da de Engelse editie kon verschijnen.

Afwijkende uitgave
Opvallend is dat de tussen 40 bladen, vervaardigd van opdikkend papier, op acht plaatsen de genoemde illustraties op evenzovele dunnere baden van kunstdruk, niet voorzien van eenpaginanummer, zijn toegevoegd. Dat is echter niet alles wat afwijkt van een doorsnee-boek. Op diverse plekken is het geheel, tussen de katernen, voorzien van extra bladen — evenmin voorzien van paginanummer — met daarop voorgemerkte, donkerrood omlijnde gedeelten, bedoeld voor kleinere illustraties, die separaat konden worden ingeplakt.

Plakplaatjes
In Nederland kennen we zeker ook reeds een eeuw het systeem van grofweg gezegd: koppelverkoop van boeken die door de geïnteresseerde lezer op daarvor aangegeven plekken konden worden voorzien van plaatjes, die men gratis kreeg bij de aanschaf van (een) bakkerijproduct(en) —
daarbij denken we aan de langdurig befaamde Verkade-albums — pepermunt (King-atlas) en thee (Tiktak), en nog zoveel anders.
De veertig plaatjes die nog aan het Rembrandt-boek moesten worden toegevoegd, werden verstrekt bij de aankoop van sigaretten van het merk 
Splendo van de firma Abdath Co., Ltd., London. De fabrikant deed achterop elk plaatje de trotse mededeling: "Er zyn geen betere sigaretten ter wereld, waar men ook zoekt en hoeveel geld men ook zou besteden."

Bijzonderheid
Wat ik uit mijn eigen jongste en jongere jaren nog ken aan boeken over landen en volken, over diersoorten en wat niet al, is dat het voor de gratis verstrekte plaatjes  — die men bij het product in kwestie kreeg — benodigde album tegen een 'speciale prijs' kon worden aangeschaft, waarna je met een kwastje en dat klassieke witte plaksel aan de slag kon.
In het geval van de speciale editie van dat Rembrandt-boek ging dat echter anders. Op de onderste helft van de achterzijde van elk plaatje stond het afgedrukt, en dat citeren we voor u: "Na onvangst van de complete serie van dezer Rembrandt fotographures (te adresseren aan: Ardath Tobacco Comp. Ltd., Postbus No. 115, Rotterdam) zal de Ardath Tobacco Comp. Ltd. u gaarne deze terugzenden, zonder eenige kosten, in een prachtig album met Rembrandt's Meesterstukken in kleuren." De hier en daar ietwat krakkemikkige tekst geeft aan dat het om een niet al te nauwgezette vertaling gaat.
Het zal bij de firma in kwestie niet zonder bijbedoeling zijn geweest dat men voor deze oplossing heeft gekozen. In principe lijkt het goedkoper om alleen zo'n boek op te sturen of in sigarenzaken beschikbaar te stellen. Maar portokosten waren toen nog niet echt hoog, en door toepassing van deze methode zou de fabrikant de beschikking krijgen over de adressen van de verzamelaars, die hoogstwaarschijnlijk tervens rokers waren, en men in een later stadium alsnog gericht informatiemateriaal zou kunnen sturen.

Slordigheden
Kennelijk heeft die firma thuiswerkers ingeschakeld voor het plakwerk.  Die indruk wordt nog eens versterkt door de toestand van het exemplaar dat ik beschikbaar heb: de genummerde, in te plakken plaatjes (1-40) zijn in een willekeurige volgorde verspreid over het boek: nummer 17 bevindt zich op plek 1 en met nummer 38 eindigt het verhaal. Compleet is de serie wel. Zou een brave huismoeder, die iets moest bijverdienen, op haar beurt weer 'personeel' hebben ingeschakeld, bij voorbeeld een eigen jong kind dat nog niet kon lezen?
Van de acht kleurenplaten ontbreekt in het binnenwerk van mijn exemplaar het zesde.  Maar gezien de beschrijving — 
Portrait of a young man [2]  komt die overeen met de afbeelding op het voorplat. Dan zal ook dat wel een onderdeel van het thuiswerk zijn geweest, deze afbeelding exact uit te snijden en in het verdiepte, rechthoekige gedeelte van het voorplat zijn aangebracht. Maar misschien is het ook allemaal wel heel anders.
_________
[1] Jozef Israëls heeft dit Rembrandt-boek geschreven in het eerste decennium van de twintigste eeuw; delen ervan zijn, kennelijk in etappes, gepubliceerd.
[2] Ten tijde van het ontstaan van het Rembrandt-boek in kwestie bevond dat stuk zich in het Pitti Paleis te Florence. Aangenomen werd toen dat het hierbij ging om een zelfportret van Rembrandt van omstreeks 1635.
__________
NB: Het boek is nog wel in enkele antiquariaten voorradig, zij het niet in perfecte staat, d.w.z. met beschadigingen of ontbrekende illustraties. 
____________
Afbeeldingen
1. Voorplat van de Engelse editie van Jozelf Israëls boek over Rembrandt.
2. Tekstgedeelte op de titelpagina.
3. Eén van de veertig 'plakplaatjes' op het formaat 6,3 x 7,4 cm.

 

16:20 Gepost door Heinz Wallisch in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-02-10

VPRO's Vrije Geluiden met diverse markante muziek-mensen op zondag 21 februari


In het VPRO-muziekprogramma Vrije Geluiden dat, gepresenteerd door Melchior Huurdeman,  op zondag in de ochtenduren wordt vertoond — op zondag 21 februari zal dat van 10:30 uur tot 11:20 uur zijn —, staan vier 'onderwerpen' op de rol. 

Allereerst pianist/componist Frans Ehlhart, die muziek op teksten van de Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker heeft geschreven, en aan onze landgenote Charlotte Margiono heeft gevraagd om de resultaten van zijn werk samen met hem uit te voeren.

In het tweede gedeelte van Vrije Geluiden komt Frits Zwart, directeur van het Nederlands Muziek Instituut op de voorgrond: in die functie is hij de bewaker van ons muzikale erfgoed. Voorts is hij verantwoordelijk voor de uitermate fraaie inhoud van de Muziek Agenda 2010.
Als derde onderdeel doet de jonge Nederlander Joey Roukens aan het programma mee. Hij was onder meer de componist van het 
opdrachtwerk voor de tournee van het Nederlands Studenten Orkest in 2008 met daarin een citaat uit Bruckners Zevende Symfonie.

De uitzending wordt besloten met het Rubens Kwartet dat één van de weinige kwartetten in ons land is dat in die hoedanigheid een geheel gevulde werkweek — en dat elke week opnieuw — heeft.

__________

Foto: Charlotte Margiono.

 

16-01-10

Noord-Duitse vurtorens in reportage via Norddeutscher Rundfunk

De Engelse schrijfster Virginia Woolfe (1882-1941) produceerde in 1927 een roman met de titel To the lighthouse. En hoewel daarin niet voor niets een vuurtoren voorkomt welke eventueel geïnteresseerden in het thema zou kunnen boeien, bestaan er andere mogelijkheden dan via bellettrie om meer aan de weet te komen over het fenomeen vuurtorens, zoals bijvoorbeeld een documentaire of een reportage op het witte doek of via de huiskamerbioscoop.
Via de regionale derde net-televisiezender NDR (Norddeutscher Rundfunk) zal  — in de nacht van zaterdag 16 op zondag 17 januari, tussen 02:45 uur en 03:45 uur — een reportage worden uitgezonden die de titel draagt 
Die schönsten Leuchttürme Norddeutschlands. Daarin zullen we zeker de 54 meter hoge, achtkantige, roodachtige bakstenen vuurtoren van Norderney, midden op het eiland, tegenkomen (zie foto). Deze werd gebouwd in de jaren 1872-1874, is in bedrijf sedert 1 oktober 1874, en wordt nog steeds gebruikt ter waarschuwing voor de zeevarenden. Het licht bevindt zich op 59 meter hoogte. De toren is te beklimmen.

22:57 Gepost door Heinz Wallisch in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vuurtorens noord-duitsland ndr-tv |  Facebook |